Page 713

جلد سوم ۳۸ کتاب الحواله پس اگر هلاک شد آنمال بسبب مفلس مردن کسیکه حواله بر او شد، درینصورت کار باز میگردد بشخصی که بروی اصل دین بود و بر ضامن و بگیرد طلب کننده دین از هر کدام شان که رضای او شود ولو كان الكفيل احال الطالب بمائة على النابراء منها فاحطالبلان ياخذ الذى عليه الاصل والمحتال عليه فارتدت المحتال عليه مفلساً في هذه الصورة فللطالب ان يا خذ الكفيل ايضا (عالمكيرى) واگر ضامن حواله کرده بود طلب کننده را بصد درم برین شرطیکه خلاص کند اورا از ان پس مطلب کننده راست اینکه بگیرد آن کسی را که بر او اصل دین است و آن کسی را که حواله بر او شده است پس اگر آن کسی که حواله بر او شده است مفلس مرد درینصورت مرطلب کننده راست اینکه بگیرد ضامنی را ولوان رجلا قال للطالب متطوعا احتل على بهذا المال ففعل فالحوالة عن الاصيل الكفيلان ولو قال احتل على على ان بيرا الكفيل كانت الحوالة عن الكفيل فلا يبرأ الذي عليه لاصل كذا في المحيط و اگر گفت مردی مطلب کننده را در حالیکه نیکی کننده بود آنمرد که حواله شو - بر من باین مال و او حواله شد پس آنحواله از طرف اصیل وکفیل هردوست و اگر گفت آنمرد که حواله شو بر من بشرطیب که ضامن خلاص باشد بشود آنخواله از جانب ضامن پس خلاص نمیشود شخصی که بروی اسهل دنیست همچنین مذکور است در کتاب محيط اذا كان لرجل على رجلين الف درهم وكل واحد منهما كفيل عن صاحبه فاحال احدهما على بحل بالقدر هم فالمحتال له بالخيار ان شاء اخذ المحتال عليه بجميع الالف وان شاء اخذ منه خمسمائة ومنا لذي لم يحله خمسمائة وليس له ان ياخذ الذي لم يحله بالزيادة على خستمائة لديح