Page 712

جلد سوم ۳۷ کتاب الحواله برای او شده بود پس اگر ادا کرد آنضامن یکسیکه حواله برای او شده بعد از ان میرسد اورا که رجوع کند بر حواله کننده نه بر اصیل مدیون همچنین مذکور است در کتاب محیط سرخسی رحمة الله تعالی علیه واذا احال الطالب غريمه على الاصيل حوالة مقيدة جازت الحوالة ولا سبيل للمحتال له على الكفيل ويبرئ الاصيل والكفيل عن مطالبة المحيل فان احال الطالب بعد ذلك غريما من غرمائه على الكفيل حوالة مقيدة بذلك الدين لا يجوز كذا في المحيط (عالمگيري) و وقتیکه کسی حواله کند طلب کننده دین خود را بر اصیل بحواله مقیده رواست آنحواله و نیست راهی مر کسی را که حواله برای او شده بر آنضامن و خلاص میشود اصیل و ضامن از طلب کردن حوالہ کننده پس اگر طلب کننده آن حق بعد از ان حواله کند یکی را از صاحبان دین خود بر ضامن بحواله مقیده بآن دین روا نیست همچنین مذکور است در کتاب محیط رجل عليه دين لرجل و به كفيل فاحال الكفيل الطالب بالمال على رجل وقبل المحتال عليه يبرئ الاصيل والكفيل جميعا (عالمگيري) بر مردی دینی بود از مرد دیگر و بآن دین ضامنی بود پس حوالہ کرد آنضا من طلب کننده را بآنمال بر مردی و قبول کرد آن کسیکه حواله بر او شده درین صورت اصیل مدیون و ضامن هر دو خلاص میشوند از ان دین فان توى المال على المحتال عليه بموته مفلسا عاد الامر على الذي عليه الاصل وعلى الكفيل يا خذ الطالب ايما شاء (عالمگيري)