Page 711

جلد سوم ۳۶ كتاب الحواله الطالب غريمه بالمال على الكفيل يبرأ الكفيل من الطالب والمطالب ان يطالب المكفول عنه وللكفيل ان يأخذ المكفول عنه حتى يخلصه من الحوالة كذا في محيط السرخسي فان استوفى المحتال له المال من الكفيل برئ المكفول عنه ولا يرجع بما ادى على المحيل ولكن يرجع على المكفول عنه هكذا في المحيط وان ادى المكفول عنه المال الى المحيل قبل ان يؤدي الكفيل الى المحتال له لم يكن للكفيل على المكفول عنه سبيل لكنه يأخذ المحيل حتى يخلصه من الحوالة ولا يبرأ الكفيل من حق المحتال له فان ادى الكفيل الى المحتال له بعد ذلك كان له ان يرجع على المحيل دون الاصيل كذا في محيط السرخسي (عالمگيري) اگر حواله کرد طلب کننده صاحب دین خود را بمال دین برضامن خود ضامنش خلاص می شود از طلب کننده و مر طلب کننده راست که طلب کند دین خود از کسی که ضامن شده است از طرف او و مر ضامن است که بگیرد کسی را که ضامن از طرف او شده تا خلاص کند او را از حواله همچنین مذکور است در کتاب محیط سرخسی پس اگر کامل گرفت کسی که حواله برای او شده آنمال را از ضامن خلاص میگردد کسی که ضامن از طرف او شده و ضامن رجوع نکند بآنچه ادا نموده بر حواله کننده لیکن رجوع کند بر آنکسی که ضامن از طرف او شده است همچنین است ذکر شده در کتاب محیط و اگر ادا کرده بود کسی که ضامن از طرف او شده آنمال را بحواله کننده پیش از ادا کردن ضامن بآن کسی که حواله برای او شده در ینصورت ضامن را هیچ راه نیست بر ضامن دهنده لیکن بگیرد حواله کننده را تا خلاص کند او را از ا حواله و خلاص نمی شود آن ضامن از حق آن کسی که حواله