Page 686

جلد سوم ۱۳ كتاب الحواله وگروی ونفس خود را و انچیزیکہ کتابے یا دات از امام محمد رح ذکر کرد ہ شدہ است مفہوم این است و آن نیست که وقتیکه فروشدہ و گروگیرندہ صاحبان دین خود را حواله کنند بر خرندہ وگرو دہندہ ساقط میشود حق ایشان در بندی کردن ومنع کردن فروخته شدہ وگروی واگر تبجیا حوالہ کردہ شدند بر دیگری ساقط نمیشود حق بندی کردن ومنع کردن ایشان وبراءة المحيل يستلزم براءة كفيله فاذااحال الاصيل الطالب برئا (ردالمحتام) و خلاصی حوالہ کننده از دین لازم میکند خلاصی ضامن او را از ان دین پس قوقتیکہ اصل مدیون حوالہ کرد صاحب دین را پس حوالہ کننده و ضامن او ہر دو خلاص میشوند دخل فى البراء ة ما لو احال الكفيل لمكفول له ونص على براءته فانه يبرأعن المطالبة وان اطلق الحوالة برئ الاصيل بضا ئه فى حاشية البحر ما ملح يم يوخذ من براءة المحيل والكفيل لولحا المكفول له على مالدي وبالد المكفول له قبل هو واقع القنوبيه داخل است در خلاص شدن حواله کننده انکہ اگر حوالہ کرد ضامن ان کسی را کہ براشی او ضامن شدہ است و تصریح کرد برخلاص بودن خودکہ درین صورت خلاص میشود بضامن ازطلب کردن داگر حوالہ را مطلق کرد دسل د بندار نیز خلاص میشود چنانچه در کتاب نہقانی ذکر شدہ است و گفته است در حاشیه بحر رایق تصنیف کی از خلاص شدن حواہ کنندہ محکم کر میشود کہ ضامن اگر حوالہ کرد کسیرا کہ برای اوضامن شدہ بر د بندار بآن دینیکہ ضامنی بان کرده شده و او قبول کرد د انحواله را خلاص میشود و این مسئله ایست که فتوی بان واقع شد ها الباب الثاني في تقسيم الحوالة باب دوم ثابت است در تقسیم حوالہ ۔ ھی نوعان مطلقة ومقيدة ( عالمكي ) والمطلقة بان يرسلها ارسالا ولا يعبدها بديل على المحال عليه ولا بعين له في يده وان كان له عليه او في بدا (عنایه ) فائده خلاصی ضامن مجهول