Page 536

جلد سوم ۱۲۳ کتاب کفاله غلام مکر پس از آزادی او و وقتیکه کسی ضامن شود از طرف کودک ماذون بتصرف بامر آن کودک و ادا کند مال را میرسد او را که رجوع کند بآن بال برآن کودک کفیل عبدعن سیده فعتق فاداه او كفل سيده عنه بامره فاداه بعد عتقه لم يرجع واحدها على الاخر كذا فى الكافي (عالمگیری) ضامن شد غلامی از طرف مولای خود باز آزاد شد و ادا نمود آن مال ضامتی را و یا ضامن شد مولای غلام از طرف غلام بامر آن غلام و اداء نمود مال ضامتی را بعد از آزاد شدن آن غلام درین صورت رجوع نکند یکی از ان هر دو بران دیگر همچنین ذکر شده در کتاب کافی واذا تزوح مراة والمراة ساكنة في منزلها بعلها فنزل بها وضمن عنها الاجرة فاذا لا يرجع عليها سواء كان بامرها او بغير امرها ونظير هذا ما لوضمن لاب المهر عن الابن الصغير لا يرجع على الابن والرواية محفوظة في الاب اذا شرط وقت الضمان والاداء انه انما ضمن و ادى ليرجع على الابن ان له ان يرجع على الابن بخلاف ما اذا ادى الاب بنفسه و لم يشهد فانه لا رجوع له لاحتمال انه ادى تبرعا كما هو الغال ففى المراة يجب ان يكون الجواب كذلك كذا في الذخيرة والبحر الرايق وعالمگيري ) وقتیکه کسی نکاح گیرد زنی را و حال آنکه آن زن سکونت داشته باشد در منزل شوهر پیشینه خود و آن شوهر سکونت کند در آن منزل با آن زن و ضامن شود از طرف آن زن اجرت آن منزل پس درین هنگام رجوع نکند بر آن زن خواه ضامتی او با مر آن زن باشد یا بدون امر او و نظیر این مسأله آنست که اگر پدر ضامن مهر شد از طرف پسر صغیر خود برنجو