Page 535

جلد سوم ۱۲۲ کتاب الکفالة بدونوع است نوع اول اینکه ضامن اداء کند چیزی را که بأن ضامن شده درین نوع وی رجوع کند بر ضامن دهنده بچیزیکه ادا کرده نوع دوم اینکه اداء کند مخالف آنچه وی ضامن شده بأن چنانکه اداء کند ناسره را و ضامن باشد بجید و این کار روان او را و یا بعکس این بکند پس درین نوع رجوع کند بر ضامن دهنده بچیزیکه بأن ضامن شده نه بچیزیکه ادا کرده ماند آنکه مالک دین شود بسیکبخشش یا میراث و اما وقتیکه ضامن صلح کند با صاحب دین پس این بر دو قسم است قسم اول اینکه صلح بکند بکمتر از دین چنانکه صلح بکند از هزار به پنصد درین قسم رجوع کند بچیزیکه اداء کرده نه بچیزیکه بأن ضامن شد قسم دوم اینکه صلح بکند بچیزیکه از جنس دین نباشد چنانکه صلح بکند از دنیا رها بدرمها یا بکپلی یا بموزونی و درین قسم ضامن مالک دین میشود رجوع کند بر ضامن دهنده بچیزیکه بأن ضامن شده والرجوع على الأمر انما يكون اذا كان الأمر ممن يجوز اقراره على نفسه بالديون حتى ان المكفول عنه اذا كان صبيا محجورا وا؟ رجلا بان يكفل عنه فكفل وادى لا يرجع على الصبى اصلا وكذا العبد اذا امر رجلا بان يكفل عنه فكفل وادى لا يرجع عليه الا بعد العتق واذا كفل عن الصبى الماذون بامره وادى كان له ان يرجع بذلك عليه (كفاية عينا) رجوع ضامن بر ضامن دهنده جز این نیست که در آن وقت صحیح میشود که ضامن دهنده از ان کسان باشد که اقرارش بدینها بر نفس خود روا باشد تا انکه اگر ضامن دهنده کودک ممنوع از تصرف امر کرد مردی را که ضامن شود از طرف او و آن مرد ضامن شد و اداء کرد رجوع نکند بر آن کودک هرگز و همچنین غلام ممنوع از تصرف و قتیکه امر کند مردی را که ضامن شود از طرف او و آن مرد ضامن شد و اداء کرد رجوع نکند برنا