Page 477

جلد سوم کتاب الکفالة پس اگر ضامن حاضر آورد دیندار را در آن وقت پس و فا کرد بشرط خود واگر ها نیاوردا و را در آن وقت قاضی بندی کند او را و این حکم وقتی ست که ظاهر نشده باشد عاجز بودن ضامن از حاضر کردنش در آن مده و اگر ظاهر شد پس هیچ معنی نیست بندی نمودن ضامن را مگر اینکه قاضی حیلو له یعنی جدائی ننماید در میان طلب کننده حق و ضامن پس ملازمه کند با او و بخواهد انرا و حاضر نمودن ضامن دهنده را و جدائی نکند طلب کننده حق در میان ضامن و کارهای که ضامن بآن مشغول ان همچنین ندکو رست در کتاب تبیین و اگر ملازمه او ضر ر میرسایند بضامن کند حق و ثیقه بگیر داز ضامن بضامن دیگر و ترک کند ملازمه او را همچنین ندکو رست در کتاب نهر فائق ولكن لا تحبسه اول مرة انما تحبسه بعد المنع مرتين او ثلث مرات وكذا في سائر الحقوق هذا اذا كان مقرا بالكفالة اما اذا كان منكرا فقامت البينة عليه حلفه القاضي فان كالجبهة اول مرة كذا في الظهيرية وهذا ظاهر الرواية (عالمگیری) ولیکن در مسئله محبوس کردن ضامن بنفس قاضی بندی نماید ضام را اول با رو جز این نیست که بندی کند او را بعد از منع نمودن ضامن از تسلیم به دو مرتبه یا سه مرتبه و همچنان حکم است در دیگر حقها یعنی یک مرتبه طلب کننده حق مرا ضامن را گفت که آن کس که تو ضامن نفس اوستی حاضر کن او را وی حاضر نکرده باز دویم مرتبه گفت که حاضر کن حاضر نکرد و این حکم مذکو ر وقتی است که ضامن مقره باشد اما وقتیکه منکر باشد و شاهد ان بگذرد بر و و یا قاضی سوگند بدهد او راواو منع آورد از سوگند خوردن درین صورت قاضی بندی کند او را اول با ره کام ظاهر روایت است همچنین ست در کتاب ظهيرية ولو غاب المكفول بنفسه امهله