Page 476

جلد سوم ۶۳ كتاب الكفالة مکفول له با موافقت کند با او اگر خواست او را و یا بزور حاضر کند او را در مجلس قاضی و اگر قادر نبود استعانت کند به پیادگان قاضی ويجبر المدعى عليه على اعطاء الكفيل بالنفس بمجرد الدعوى سواء كان المدعى عليه معروفا او لا في ظاهر الرواية الا اذا كان غريبا فاذا طلب القاضی منه كفيلا وامتنع لا يحبسه القاضی و انما يأمره بالملازمة كذا فى البزازية (لجر) و جبر کرده میشود مدعی علیه بدادن ضامن نفس خود بمجرد دعوای مدعی خواه مدعی علیه شخص مشهور باشد یا نه در ظاهر روایت مگر جبر کرده نمیشود بر آن وقتیکہ مسافر باشد پس وقتیکہ قاضی از وی ضامن خواست و او منع آورد قاضی بندی نکند او را بلکہ امر کند او را بملازمه نمودن با او چنین است در فتاوای بزازیہ فان شرط في الكفالة بالنفس تسليم المكفول به في وقت بعينه لزم احضاره اذا طالبه في ذلك الوقت وفاء بما التزمه كدين مؤجل اذا طلبه صاحبة حلمة الا او بعدة (هداية عيني) پس در ضامني نفس اگر شرط کرده شپردن مکفول به را در وقت معلوم لازم میشود بر ضامن حاضر آوردنش وقتیکه مکفول له طلب کند او را از ضامن در آنوقت از جهت وفا نمودن بآن چیزیکه برخود لازم گرفته است مانند دین که ماست باشد لازم میگردد وقتیکہ طلب کند صاحب دین آنرا وقت رسیدن مده دین و یا بعد از ان فان احضره والاجبسه الحاكم هذا اذا لم يظهر عجزه واما اذا ظهر عجزه فلا معنى لحبسه الا انه لا يحال بينه وبين الكفيل فيلازمه ويطالبه ولا يحول بينه وبين اشغاله كذا فى التبيين وان اختیه ملازمته استوثق منه بكفيل كذا في نهر الفائق (هدايه ورد المحتار وعالمكية فائدة حبس ضامن نفس