Page 475

جلد سوم ۶۲ کتاب الکفاله من ضامن بنفس او و آن فلان آمد و می ضامن میگردد زیرا که این تعلیق متعارف است میان مردم فالكفالة بالنفس جائزة سواء كانت بامر المكفول عنه او بغیره كما تجوز بالمال (بدايه) وان تعددت الكفالة بان اخذ منه كفيلا تم کفیلا و كذا يجوز اذا تعددت النفوس المكفول بها ايضا كما يجوز بالديون الكثير وجازان يكون المراد من تعدد الكفيل ان يكون للكفيل كفيل وكذا قال في الخانية اذا اعطى الكفيل بنفس الطالب كفيلا بنفسه فان الاصيل يبرى الكفيلين وكذالو للكفيل الاول برى الثانى واذ اخذه من الاصيل برى الأخريل برى الاول فلعل مراده عدو تنوع بد الجوهو جهير پس ضامنی بنفس رو است خواه بامر مكفول عنه با شد یا بغیر ان امر او باشد چنان رواست كفاله بمال اگر چه ضامنی بنفس متعدد با شد چنانکه کسی ضامن بگرداز دیگر کسی باز دیگر ضامن بگیر د از و و همچنین ضامنی بنفس رواست وقتيكه نفوس مکفول بها یعنی اشخاصی که ضامن بنفس خود مید هند نیز متعدد و بسیار باشند چنانکه روا بدینهای بسیار و رواست که مرا د بتعد د ضامن این باشد که از ضامن ضامن گرفته شود و ازین جهت در فتاوای قاضیخان گفته وقتیکه ضامن بنفس ضامن انفس خود برای طلب کننده باز اصیل مر د هر دو ضامنان خلاص میشوند و همچنان اگر ضامن اول مرد خلاص میشود دوم و اگر گرفت از اصیل ضامن دیگر را خلاص شده ضامن اول پس این قول مصنف را تعدت دریمه والمضمون بها احضار المكفول به الباني بان يخلى بينه وبين المكفول له ويوافقه اذا دعاه او يكرهه بالخصو الى مجلس القاضي وان لم يقده واستعان باعوان القاضي (لجير) ولازم بسبب ضامنی نفس حاضر کردن نفس مکفول به است چنانکه تخلیه کند میان اور ومكفول له