Page 453

جلد سوم ۴۰ کتاب الکفاله خواسته بود سوگند خوردن را از ضامن دهنده را منع آورد و بر داز سوگند خوردن تا انکه لازم شده بود براو آن هزار درم لازم نمیشود بر ضامن آن هزار درم بلکه لازم میشود بر او خصد درم و اگر بیشتر نگذشته بود از ضامن دهنده اقراری مخالف از قول مالک مقبوضه چنانکه سکوت نموده بود در ان وقت که مالک مال دعوی می نمود که بدرستی قیمت آن مال مغصوبه هزار درم ست پس سوگند خوردن خواسته شده بود از او و وی منع آورده بود از سوگند خوردن پس بدرستی که لازم میشود بضامن آن هزار درم همچنین در فتر قدید فایده کسی ضامن شد بگردی که در ان افزونی بود بردین است در کتاب محیط وفى المبسوط كفل بالرهن وفيه فضل على الدين فهلك عند المرتهن ليس على الكفيل شيئ (فتح القدير) و در کتاب مبسوط مذکور است که کسی اگر ضامن شد بمال گروکرده شده و حال اینکه در اوز یا د ستی بود بر دین آن مال هلاک شد نزد گرو گیرنده بر ضامن چیزی نیست و لو ضمن لصاحب الدين بما نقص الرهن من دينه وكا قيمة الرهن تسعمائة والدين الف مثلا ضمن الكفيل مائة (فتح القدير) و اگر کسی ضامن شد برای صاحب دین مقدار نقصان گروی را از دین او و قیمت گروی نه صد درم و دین او هزار درم بود مثلا ضامن میشود کفیل صد درم ولو فایده استعاره دهن بشرط کفیل استعار الراهن المرهون من المرتهن على ان اعطاه كفيلا به فهلك عند الراهن لم يلزم الكفيل شيئ ولو كان الراهن خده بغير رضاء المرتهن رضمان فيك واخذ به ( فتح القدیر) و اگر بعاریت خواست گرو دهنده از گرو گیرنده چیزی گرو کرده شده را بشرطیکه بوی ضامن بدهد بآن گروی و هلاک شد آن گروی نزد گرو دهنده لازم نمیشود بر ضامن هیچ چیز و اگر گرفته بود گرو دهنده آن گروی را بدون رضاء گرو گیرنده رو است ضامنی ضامن و گرفته میشود بآن و مقوم هلکت