Page 437

جلد سوم ۴۳ کتاب الکفاله و وقتیکه ضامن شود کودک بنفس شخصی یا بمالی بعد از ان بالغ شود و اقرار کند بضامنی خود برگر آن شخص گرفته نمیشود بآن ضامنی زیرا که کودک اقرار کرده است بضامنی باطل پس کذب ضامنی واقع شد میان کودک بعد از بالغ شدن او و میان طلب کننده حق که طلب کنند و حق گفت که ضامن شدی در حالیکه مرد بالغ بودی و کودک گفت که ضامن شدم در حالیکه کودک نابالغ بودم پس معتبر قول کودک است و لو قال كفلت و انا مجنون او مغمى عليه او مبرسم وانكر الطالب ذلك وقال كفلت وانت صحيح ان كان ذلك معهودا من المقر فالقول قول المقروان لم يكن ذلك معهودا فالقول قول الطالب كذا في المحيط (عالمگیری) و اگر گفت ضامن که ضامن شده بودم و حال اینکه من دیوانه یا مدهوش یا بمرض برسام گرفتار بودم و منکر شد طلب کننده حق از ان و گفت که تو ضامن شدی و حال آنکه تندرست بودی پس اگر آن دیوانگی یا بیهوشی یا مرض برسام معلوم و مشهور بود انرا اقرار کننده پس معتبر قول اوست و اگر آن مشهور نبود پس معتبر قول طلب کننده حق است چنین است در محیط ومنه الحرية وهى شرط نفاذ هذا التصرف فلا تجوز كفالة العبد المحجوز او الماذون له في التجارة بنفس او مال كما في الكام وسواء كفل عن مولاه او اجنبي كما في التاتارخانية ولكنها تنعقد حتى يؤاخذ بعد العتاق الا ان اذن له المولى اي بالكفالة عن مولاه او عن اجنبي فتصح كفالته اذا لم يكن مديونا وكذا الامة والمدبرة وام الولد وان كا مديونا وقد كفل من المولى او من الاجنبي بمال باذن المولى لا يلزمه شيئ مالم يعتق فاذا اعتق لزمه ذلك كذا في المحيط وتباع رقبته في الكفالة بالماء الا ان يفديه المولى كذا في البدائع (رد المحتار وعالمكيري وبحر) و بعض شرطهای