Page 436

جلد سوم ۲۳ کتاب الکفالة فاما ضمان النفس و هو تسلیم نفس الاب او الوصی طیخ و كذا لا تجوز الكفالة بالصبي لا اذا كان تاجرا واما الكفالة عنه في لائمة للكفيل يؤخذ بها وسيأتي (رد المحتار عالمگيري) و اما شرطهای کفاله پس چهار قسم است قسم اول آن شرطها ست که راجع است بضامن و بعض ازین قسم اول عقل و بلوغ ضامن است در این دو شرط از شرطهای انعقاد کفاله است پس نافذ نمیشود از دیوانه و کودک اگرچه آن کودک سودا کر باشد مگر نافذ میشود از کودک وقتیکه دین گرفته باشد برای آن کودک ولی او یعنی کسیکه او را ولای باشد بران کودک مانند پدر یا وصی و این دین گرفتن ولی بجهت نفقه کودک باشد یا غیر نفقه او از ان چیز ہا ئیکہ کودک را از ان ناچاری باشد و آن ولی امر کرده باشد اورا که ضامن شو بآن مال از طرف من پس این ضامن شدن کودک صحیح میشود و این امر ولی اذن میشود برای آن کودک در ادا کردن آن مال و اما ضامنی نفس که کودک ضامن شود بسپردن نفس پدر یا وصی پس این روا نیست برای کودک و همچنان روا نیست ضامنی کسی برای کودک مگر وقتیکر آن کودک سود اگر باشد و اما ضامنی کسی از طرف کودک پسر آن لازم است بر ضامن او که گرفته میشود بآن ضامنی و این حکم بتفصیل می آیدان شاء الله تعالی و اذا کفل الصبي بنفس او مال ثم بلغ واقر بالكفالة لا يؤخذ بہا لانہ اقر بکفالة باطلة فان وقع الاختلاف بين الصبي بعد البلوغ وبين الطالب فقال الطالب کفلت و انت رجل وقال الصبي كفلت و انا صبي فالقول قول الصبي (عالمگيري)