Page 378

جلد سوم ۳۷۱ کتاب الوکالة با مدعی علیه و مدعی علیه وکیل گرفت مردیرا که صلح کند با طالب کننده و هر دو وکیل یکجا شدند و صلح کردند رواست صلح ایشان و لوکان دم الخطاء بین الورثة فوکل احدهم بالصلح في حصته فصالح علی دراهم فقبضها فلسا ثرهم ان يشارکوه فيما قبض بالحصص و لوهلك المال في لخطاء في يد الوکيل فهو كةلا في يدالموکل ولا يضمن الوكيل لهم ولهم ان ياخذوا الموكل بحصصهم (عالمكيري) واگر خون بخطامیان میراث خواران بود و یکی از ایشان وکیل گرفت بصلح کردن در حصه خود او صلح کرد بدرهمها و قبض کرد آنرا پس میرسد مرد یگر وارثانرا که شریک شوند باو در چیزیکه قبض کرده است بقدر حصهای خود واگر مال در دم خطا در دست وکیل ہلک شد پس آن مانند ہلاک شدن مال است در دست موکل و وکیل برای ایشان ضامن نمی شود و مرایشانرا میرسد که بگیر و موکل را بحصهای خود و اذا قضى بالابل في الدية فوكل الطالب وكيلا بقضها فقبضها وانفق عليه فهو متبرع في الانفاق واذا قضي بالدية من جنس فقبض الوكيل من جنس آخر لم يجز كذا في المحيط ( عالمگيري ) و وقتی که قاضی حکم نمود در دیت به شتران و طلب کننده وکیل گرفت بقبض آن و وکیل قبض کرد آنرا و نفقه کرد بر ان پس انوکیل متبرع است در نفقه کردن و وقتی که حکم نمود بدیت از جنسی و وکیل از جنس دیگر قبض کر در وا نیست و اذا وكل المطلوب رجلا بالخصومة فاد عا لوكيل المال من عند نفسه لم يرجع على الموكل (عالمكيري) و وقتی که مدعی علیه وکیل گرداند مردیرا بدعوی نموون و وکیل از نزد خودا دا نمو د مال را و می رجوع بکند بآن مال بر موکل خود و اذا دفع المطلوب الدية دراهم الى رجلين وقال اى كما عنى فصالحا الطالب من الدية یکی از ورثه در دم خطا وکیل گرفت فایده وکیل بقبض شتران دیت