Page 358

۳۵۱ کتاب الوکالة اگر کسی وکیل گرفت دیگر یراکه بدهقانی بدهد زمین او را و بیان نکرد مزارعه را پنی عالم رواست هر سال اول وکشت اول کردن پس اگر داد زمین عاریه در ازان بیها از همین سال و نداد در همین سال روا نیست در سحسان ولو وكله بان ياخذ له ارض فلان مزارعة هذه السنة على ان البذر من قبل الموكل فان اخذ بما يتغابن فيه جازوان بما لا يتغابن لا يجوز الا ان يرضى الموكل به و يزرعها فان زرعها الموكل بعد ما علم بعقد الوكيل كان زراعة رضى وكان الخارج مشتركا بين رب الارض والمزارع ويكون الوكيل هو الماخوذ بحصة رب الارض حتى يسلمها اليه فلوان رب الارض ما حصته من الموكل بغير امر الوكيل برى الوكيل عنه فان اخذ الوكيل الارض لموكله بما لا يتغابن فيه ولم يخبره بذلك حتى زرعها بامر الوكيل فالخارج للموكل وعلى الوكيل اجر مثل الارض لصاحبها ولا شئ للوكيل على الموكل ولو كان الوكيل دفع الأرض الى الموكل ولم يخبره بما أخذها ولم يأمره بالزراعة فزرع فالخارج للمزارع ولا شئ لرب الأرض على الوكيل وعلى الزارع نقصان الأرض لصاحبها ولا يرجع به على الوكيل (قاضيخا وعالمگيري) و اگر کسی وکیل کرد دیگریرا که بد هقانی بگیرد برای او زمین فلانا در همین سال مشرط اینکه تخم از جانب موکل باشد پس اگر وکیل گرفت آنرا با نقدر یکی مردم بازی میخورند در آنقدر جایز نیست و اگر بآنقدر گرفت که بازی نمیخورند در ان جایز نیست مگر وقتی که راضی شود وکیل گیرنده بان وکشت کند آنزمین را پس اگر موکل کشت آن زمین را بعد از آنکه خبر بود بعقد وکیل بغین فاحش این کشتش رضا ست بران عقد و حاصل زمین فایده دلیل مزارعت زمین کرد