Page 359

کتاب الوکالة جلد سوم ۳۵۲ مشترک می شود درمیان صاحب زمین و موکل دوکیل درین صورت گرفته می شود حصه صاحب زمین که بوی بسپارد آن را و اگر صاحب زمین گرفت حصه خود را از موکل بدون امر وکیل پس وکیل ضامن می شود از تاوان حصه او و اگر وکیل گرفت زمین را برای موکل تا بغد ر یکه مر حبانم میخورد بالقدر و خبر نکرد موکل را تا بغد د بغبن فاحش تا آنکه موکل کشت آنزمین با مر وکیل پس حاصل آن موکل است و بر وکیل اجر مثل آنزمین است مرصات زمین را و هیچ چیز نیست وکیل را بر موکل و اگر وکیل داد زمین را بموکل و خبر نکرد مود که بغبن فاحش گرفته زمین را و نه امر کرد موکل را بکشتن زمین و موکل کشت آنزمین ای حاصل زمین کشت کننده است که موکل است و هیچ چیز نیست صاحب زمین را بر ویا و بر موکل نقصان زمین است مرصاحب زمین را و موکل رجوع نکند بآن نقصان بابن ولو امره ان ياخذ له ارضا مزارعة او لخلة معاملة ولم يبين الميزفان بين الارض ولم يبين البذر جاز (عالمكيري) و اگر کسی امر کرد دیگر یرا که بگیر در برای او زمین را بدهقانی یا درخت خرمار ا ببا غبانی و بیان نکرد چیزیرا جایز نیست پس اگر بیان کرد زمین را و بیان نکرد تخم را جایز است ولو امره ان يدفع مزارعته او معاملة ولم يبين المدفوع اليه جاز كما لو وكله ان يستاجر رجلا ولم يستجرام امره ان يدفع ارضه مزارعة فى الحنطة فاجرها بالحنطة وسط جازه للمزارع ان يزرع ما يداله من الزراعة مما هو مثل الحنطة او اقل صررا منها وان اخو بغير الحنطة لم يجز (عالمكيري) و اگر امر کرد دیگر یرا که بدید بدهقانی یا بباغبانی بیجا نکرد شخصی را که داد و شود اور ارواست چنانچه اگر وکیل گرفت که مزدو کند دیار فایده وکیل بزار عت و معامله بلا بیان ابیان