Page 341

جلد سوم ۳۳۳ کتاب الوکالة شده است از قیمت جامه بر گروی دهنده و اما وقتی که وکیل نقصان کند از چیزیکه نامیده شده پس اگر دین برابر قیمت جامه یا زیاده از ان بود پس بدرستی که او ضامن می شود و اما وقتیکه دین کمتر بود از قیمت جامه پس ضامن میشود صاحب جامه را بخیار است اگر میخواست ضامن بگیرد جامه دهنده را و اگر میخواست ضامن بگیرد قرض دهنده را وان اخرج المامور الكلام مخرج الرسالة فزادا ونقص عما سمى يضمن على كل حال فان جاء الوكيل إلى الموكل بدراهم مثل ما سمى الموكل فاعطاها اياه فهو دين له عليه ولا يكون الثوب رهنا وللمرتهن ان يرجع على الوكيل بما قبض منه كذا في المحيط (عالمگیری) واگر مامور سخن را بطریق رسالت گفته بود و وکیل زیادت کرد یا نقصان کرده بود از چیزیکه موکل نامیده بود آنرا ضامن می شود هر حال پس اگر وکیل بموکل آور دمثل آن در همها که موکل نامیده بود و آنرا بوی داد پس آن دین است وکیل را بر و و جامه گرو نمی شود و گروی گیرند و را میرسد اینکه رجوع کند بر وکیل بچیزیکه قبض کرده است از و همچنان است در کتاب محیط وان کان المرتهن ضامنا في الرسالة فالوكيل مؤتمن فان هلكت الدراهم في يده لم يضمن للمرتهن شيأفان قال دفعتها إلى رب الثوب فالقول قوله في براءة نفسه عن الضمان ولا يصدق في ايجاب الضمان على رب الثوب فان قال الوكيل انما امرتني ان ارهنه بخمسة عشر وقال رب الثوب امرتك بعشرة او بعشرين فالقول قول رب الثوب في الوجهين مع يمينه فان حلف كان هذا والفضل الاول سواء ( عالمگیری ) اگر مرتهن فایده اختلاف میان وکیل وصاحب جامه