Page image — the source of record
Machine transcription
جلد سوم ۳۲۹ کتاب الوكالة
ووقتیکه کسی داد بمردی جامه را که برابر ده درم بود و امر کرد او را که گرو بنهد آنرا
برای او بده درمیکه قرض کند آنرا برای وی پس اگر امر کننده گفته بود سخن را
بطریق رسالت چنانکه گفته بود که برو بوی فلان وبگو او را که
بدرستی فلان قرض می خواهد از تو ده درم را وگرو می بنهد نزد
تو همین جامه را پس اگر مامور بعد ازان سخن گفت بطریق رسالت چنانکه نسبت قرض و
گر و بمر ابوی آمرکرد و درمها را قبض کرد و گرو در را داد پس این قرض مرا مرگندی
را می شود تا آنکه مرادراست گرفتن آندرمها که رسول گرفته آنرا از قرض دهنده و قرض
دهنده دین خود را از فرستنده بخواهد نه از فرستاده شده و خلاص کردن گرو می بر فرستا
است نه مر فرستاده شده را پس اگر بلاک شد آن دراهم بعد از قبض کردن رسول
از قرض دهنده پس بدرستی که ہلاک می شود بر آمر وان اخرج الرسول الکلام مخرج
الوكالة بان اضاف القرض والرهن الى نفسه بان قال لفلان اقرضنی
عشرة دراهم وارتهن هذا الثوب مني ففعل المقرض ذلك فان الرسول
يصير مستقرضا لنفسه حتى لم يكن للآمر ان يأخذ الدراهم
من يده و يصير ضامنا للثوب الذي دفع الى المقرض (عالمگیری)
واگر فرستاده شده سخن گفت بطریق وکاله چنانکه نسبت یک قرض و گروی را بنفس خود
چنانکه گفت بغلان که قرض بده بمن ده درم او گر وبگیر همین جامه را از من پس قرض دهنده
چنین کرد پس بدرستی که رسول قرض کننده میگردد از برای خودش تا آنکه نمیرسد
مرکنده را که بگیرد آن در مها را از دست او و ضامن میگردد برا می مرسل از ان
جامه که بقرض دهنده گرو داد دست خان هلك الثوب في يدا المقرض فصاحب الثوب بالخيار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.