Page 334

جلد سوم ۳۴۷ کتاب الوکالة خود برای آنکه رجوع کند بر مدیون وی باین روهت در استحسان رجل دفع مالا الى جر وامره ان يتصدّق بدلك على اقصد الوکيل على ابن كبير له نجانی قوله (قاضيخان) شخصی داد مال را بدیگری و او را امر کرد که صدقه بکند بآن مال پس صدقه کرد وکیل بر پسر کلان او پس روا است آن دادن بر موکل در قول علما رحمه الله رجلا مر وكيلاً بان يتصدق على فلان بكذا قفيز من الحنطة التي في يد الوكيل د امر فلان ذلك الوكيل ببيع الحنطة قبلها يتوقف البيع على اجازة الموكل ولا يصح توكيل فلان اياه بالبيع قاضيان شخصی امر کرد وکیل خود را که صدقه بکن بر فلان بانقره پیمانه از ان گندم که در دست وکیل بود و آن فلان امر کرد وکیل را بفر و ختن آن گندم پس وکیل فروخت آنرا فروختنش موقوف میشود با جازه موکل بی صحیح نمیشود وکیل گرفتن فلان او را بفر وین الباب السادس فى الوكالة بالرهن عالمگیر باب ششم در بیان احکام وکالت بروی اذاد فع الى رجل متاعا فقال بعه لى وارتهن به رهنا ففعل فهو جائز (عالمگیری) وقتی که مردی بدهد بمردی متاعی را وبگوید که بفروش آنرا بہای من بگر یبان گرد برا و وکیل ہان کار را نمود پس آن رو است ولو قبض الوكيل الرهن ثم ردة على صاحبه نجاوذ له ولا يضمنه للوكل والبيع بحاله وان وضع الوكيل الرهن على يد عدل كان جائزا وليس للموكل قبض الرهن (عالمگیری) و اگر وکیل قبض کرد گروی را بعد از ان رد کرد آنرا بر صاحب گروی ردکر دانش و است وضامن رهن نمیشود برای موکل خود و بیع بحال خود است اگر وکیل در دست عادلی گذاشت گروی را این کار رو است و برای موکل قبض کردن گروه روا نیست واذا دفع الى رجل د را هم و قال انت بها فلانا فقال له ان فلانا اقرضهالك على ان تعطیه بها رهنا و امرنى ان اقبض الرهن منك ففعل ذلك وقبض المرتهن جان مامور بتصدق برابن کبیر آمر تصدق کرد فايده بوکیل گفت بکذا بکذا اینقدر پیمانه گندم تصدقین بر فلان باب ششم در بیان وکالت بگروی فایده وکیل رہن را قبض کرد بصاحبش دار رواست