Page 100

جلد سوم ۹۳ کتاب الوكالة فايده ببندی گفت بخر مرا رواست فايده خرید بافزون تر از مسمای موکل بر وكيل لازم ست غيور شراء از اسیر فايده موکل گفت که بخر برای من بانکه درین کیسه است این خرید ... وکیل کرد بایندن خریدن وقتیکه مقید شود بکنیزی لحاظ کرده میشود دران همان قید باجماع علی خواه بازگشت آن قید بجز خریده شده باشد یا ببهای او تا اگر وکیل مخالفت کند لازم میشود خریدن بروکیر وقتیکه مخالفت کند که در اینوقت لازم میشود خریدن بر موکل وفى لواقعات الحسامية قال الاسير لرجل اشترنى بالف درهم فاشتراه بمأة دينار او بعرض يساوى الدان يرجع على الاسير بالالف (لجر) و در واقعات حسامیه ورده است که گفت ببندی مردیرا که بخر مرا بهزار درم پس خرید او را بصد دینار یا برختیکه برا و میشود اینخریدن و میرسد مرا و را که رجوع کند بر اسیر بهزار درم الوكيل اذا سمى له الموكل الثمن فاشترى باكثر نفذ على الوكيل الا الوكيل بشراء الاسير فانه اذا اشتراه باكثر لزم الامر المسمى ( اشباه ونظائر ) وکیل وقتیکه موکل معین کند برای او بها را و بخرد بزیاده از ان صحیح میشود بر وکیل نه بر موکل مگر وکیل خریدن محبوس وقتیکه بخردش بزیاده از بهای نامیده شده لازم میشود ببهای نامیده شده برا م کننده والوكيل بالشراء بالف درهم اذا اشترى بمائة دينار او بعرض لا يلزم الموكل شيئ انتهى فى خزانة المفتين الاسير اذا امر رجلا ان يفديه بالف ففداه بالفين يرجع بالف على الاسير عليه الوكيل الخرو وکیل خریدن بهزار درم وقتیکه بخرد چیز را بصد دینار یا برختبها لازم نمیشود بر موکل و در خزانه المفتین آورده بندی وقتیکه امر کند مرد یگرا که فدیه مرا بده هزار درم پس مامور فدیه او را بدهد دو هزار درم رجوع کند مامور بد و هزار درم بر و نیست این تا بمثل وکیل بخریدن قال لغيرة اشتر لى جارية بما فى هذ الكيس الالف للدراهم ودفع الكيس الى الوكيل فاشترى جارية بالف درهم كما امره به ثم نظر الى الكيس فاذا فيه الف دينار او الف او تسع مائة دراهم فالشراء جائز على الأمر اذا كانا جاهلين بما فى الكيس او كان احدهما جاهلا او كانا عالمين الا ان كل واحد يعلم ان صاحبه لا يعلم وبذلك لو فطن الوكيل او كان الكيس علم به هم