Page 358

٣٥٣ او گوش نهادم . کپتان نمو در انجا بود! هنوز بخواب نرفته بود! هر لحظه چنان کمان میکردم که حالا کپتان نمو از اوتاق خود برامده از من خواهد پرسید که (کجا میروی ؟) این خیال رفته رفته در نظرم بزرگ شده بی اختیار آمده بر جای خود دراز کشیدم و منتظر وقت موعود شدم . وجودم اگر چه یکقدری آرامی گرفت ، ولی هیجان فکرم هیچ تسکین نمی یافت . از هنگامیکه از کشتی زرهپوش ابراهام لنقولن بر آمده به نوتیلوس آمده ام خوب و بد هر انچه که دیده ام يكان يكان بنظرم تجسم نمود ! شکار زیر بحر ، آبنای توره سن ، وحشیان پاپوعا ، مزارستان تحت البحر ، ممر گاه تونل سويس ، جزیره سانتورين ، آتلا نتيد ، بانکيز ، قطب جنوبی ، محبوسیت در بخها ، محاربه اختاپوطها ، طوفان غولف ستريم ، واپورا و نژور ، کشتی زرهپوش انگلیسی که با جان و مال غرق کردید همه را يکيك به پیش نظر خود آوردم . این واقعه ها چنانچه يك تيا تر تماشا میکنم پرده به پرده از نظرم میگذشت . در میان این همه دیدنیها وجود کپتان نمو در نظرم بدرجه فوق العاده بزرگ گردید . جسارت و دلیری و علم و هنروری او را بیاد آوردم ، با خود گفتم : نی نی ! این آدم همجنس من نیست ! آدم دریا ، داهئی دریا ، حاکم دریاست ! ساعت نه و نیم شده بود . سر خود را در میان دو دست خود گرفته میفشردم . چنان گمان میکردم که از هیجان بسیاری از هم میکفد . چشمهای خود را پوشیدم . هنوز نیم ساعت انتظار کشیدن لازمست . اما چه نیمساعتی ؟ که مرا دیوانه میکند . چنان میپندارم كه يك کابوس مدهشی دماغم را مستولی شده ! ! درین اثنا بگوشم صدای نواختن پیانوی بزرگ دالان بیامد . آواز این موسیقی که به بسیار مقام الم انگیزی نواخته میشد بسیار تأثیر عجیبی بر من اجرا نمود . همه قوهٔ