Page 326

۳۲۱ یکچند کلمه سخن به کپتان دوم گفت . کپتان دوم هما ندم بیرون برآمد . رو پوشهای فولادی پنجره ها بسته شد . روشنی الکتریک از سقف پدیدار شد . در پیش کپتان نزدیکشده گفتم : چسان کپتان ؟ آیا منظرهٔ این اختا بوطها عجیب نبود ؟ — بلی ، عجیب بود ، اما یکساعت پستر عجیبتر خواهد شد . چرا که با آنها بغل به بغل جنگ خواهیم کرد . بسوی کپتان دیدم . پنداشتم که نشنیدم . پرسیدم که : — چه گفتید کپتان ؟ آیا بغل ببغل جنگ میکنیم بهمراه که جنگ میکنیم ؟ — معلم افندی ، بهمراه اختاپوطها مشت و گریبان میشویم . چونکه پروانه توقف نمود . پایهای متعدد اختا پوطها در میان چرخهای پروانه درآمده نوتیلوس را از رفتار بازداشت . — پس چه میخواهید بکنید ؟ — بر سطح بحر برآمده همه اینحیواناتر امحو و تلف میکنم ، و پایهای مستکره آنها را برا ورده نوتیلوس را رهایی میدهم . — کار بسیار مشکل ! .. بلی ، مشکل ، چونکه دانه های گله تفنگ الکتریک ما بسبب نرمی وجود شان کار گرنمی افتد . لهذا مجبوریم که باتبر بریشان حمله ببریم . ندلاند — اگر معاونت مرارد نکنید بازیقین نیز هجوم میبریم کپتان . — قبول میکنم استاد ندلاند ! من — پس معلوم شد که ما هم میآئیم !