Page 261

٢٥٦ میکردم در پیش رو افقرا بايك سدبلندی مسدود می یافتم که این سد مطلق يك كوه بسیار بلندی باید بود که زروۀ آن بهمه حال از سطح بحر بیرون بر آمده باشد . با خود گفتم که این کوه البته نقطۀ منتهای اراضی آتلا نتید خواهد بود ! قونسه ی مر ا تنها گذاشته به او تاق خود برفت . من نیز اگر چه تا بسیار وقت میخواستم که از پیش پنجره ها دور نشده رفتار پست و بلند نوتیلوس ، وکیفیت رسیدن او را بسد مذکور تماشا کنم ولی در اثنائیکه بسد مذکور خیلی تقرب نمود پنجره های دالان مسدود گردید ، ومرا از تماشا محروم گذاشت . بمراق افتادم که آیا ازین سد چگونه مرور خواهد نمود ؟ ناقص شدن حرکت نوتیلوس را نیز حس کردم . چون خواب بسیار بر من غلبه کرده بود به او تاق خود برفتم ، و قرار دادم که یکچند ساعتی خواب کرده باز بر میخیزم ، بنابرین قرار بر خوابگاه خود بی آنکه البسه ام را بکشم دراز کشیدم. مگر فردا بساعت هشت از خواب بر خواستم . نوتیلوس را بلا حرکت ایستاده یافتم . بدالان آمده چون به ما نو متر و نظر کردم دانستم که سفینه بر سطح بحر است. ذاتاً بر سطح کشتی صدای رفتار پای کشتی نشینانرا نیز حس کرده بودم بخوبی دانستم که کشتی بر سطح بحر برآمده است . اما جای تعجب اینست که از اهتزاز امواج بحر سفینه سراسر آزاده بود . بمراق افتاده همان بطرف زینۀ سطح کشتی بر فتم سر پوش سر زینه را باز یافتم . چون از طلوع شمس دو ساعت گذشته بود بخیالم بود که بر وشنی خواهم برامد ولی چون بر سطح کشتی خود را در يك تاريكئی بسیار تیره یافتم خیلی بحیرت افتادم. با خود گفتم آیا ساعت ها خطا کرده ، یا آنکه هنوز شب باشد ؟ اما چون از نجوم و سیارات نیز اثری نیافتم حیرت و تعجب فوق العاده مر افرا گرفت حیران بودم که چه بگویم و چه کنم که درین اثنا صدای کپتان بگوشم بر خورد که میگفت :