Page 151

١٤٦ - اگر بخواهید چرا نمیتوانید ! - چه وقت به وا نیقور خواهیم رسید ؟ - اینستکه رسیده ایم ! در پی کپتان بسطح کشتی بر امدم . در جهت شمال شرقی دو جزیرۀ وولقانيك بنظرم مصادف شد . اطراف آن باخرسنگهای قورای محاط شده بود . دورهٔ آن بقدر چهل میل میآمد . جزیره از ساحل تا به کوهی که بقدر چار صد و هفتاد قولاج بلند مینمود بکمال سبزی و پردرختی امتداد یافته بود . نوتیلوس از آبنای بسیار تنگی مرور کرده در سنگلاخی که از جزیره در دریا ریخته شده بود در آبی که بقدر سی چهل متر عمق داشت بر سطح بحر بسوی جزیره پیش رفت . یکچند نفر وحشیانیرا دیدم که از زیر درختان سایه انداز جزیره بکمال حیرت و تعجب بسوی نوتیلوس میدیدند ، و سفینه هر چه که پیشتر شده میرفت آثار حیرت و دهشت شان بیشتر میشد . آیا این جسم سیاه مدهش بزرگ را يك جانور دهشت پروری گمان نخواهند کرد ؟ درین اثنا کپتان نمو از معلوماتیکه در حق غرق شدن سفینه های «لاپه روز» داشتم پرسید . گفتم : آنچه که دیگر مردمان میدانند منهم همآنقدر معلومات دارم . کپتان کمتری تبسم مستهزیانه کرده گفت : آیا مهربانی کرده میگوئید که مردمان چه میدانند و چه دانسته اند ؟ منهم احوالی که از نتیجهٔ پالیدن و تحریات دومون دورويل بمرتبهٔ ثبوت واصل شده بود حکایه نمودم که نتیجه مآل آن بدینصورتست : در سنهٔ ١٧٨٥ قرال فرانسه «لوئی شانزدهم» برای کشفیات ارضیه دو کشتی