Page 128

۱۲۳ بر ما بستند در تاریکی ماندیم . درین اثنا بگوشم صدای شرشر آب برخورد حس کر دم که از طرف پایم آب بالا میشود . رفته رفته دیدم که آب از زانو ها یم بلند شده تا بسینه و از سینه بالا بر امده هر طرفم را فرا گرفت . دانستم که بعد از انکه دروازه را بر ما بستند شیر دهن را باز کرده آب دریا را در اوتاق پر کردند . بعد از انکه اوتاق از آب مالامال شد کپتان دست در از کرده پیچ يك دریچه را که در قبو رغه سفینه بود تاب داده دریچه باز شده اول خود او باز ما از دریچه بیرون برامدیم . پایهایم بر ریگ زیر دریا بر خورد . یعنی از نوتیلوس بر امده بر زمین قعر بحر قدم نهادیم . سبحان الله ! این حسیاتی که از ین گردش و سیاحت قعر بحر بخاطرم مانده برقارئین گرام بچه زبان بیان خواهم نمود؟ کلمه های کلام از فهمانیدن اینچنین خارقه ها عاجز میماند . نوك خامه كدام مصور یست که مناظر خارق العاده زیر بحر را تصویر بتواند ؟ پس قلم يك محرر به تقریر و تحریر چسان از هیئت حقیقی آن خبر خواهد داد ؟ كپتان نمو به پیش ، من و قونسه ی از عقب او میرویم از پی ما نیز یکی از طایفه های نوتیلوس می آید . ثقلت محفظه سر پوش و سنگینی لباسها و بوطها را درینجا هیچ حس نمیکنم . چرا که از قوانین حکمت است که ثقلت در آب نسبت بمحلی که آب آنرا اشغال کرده بهما نقدر ثقلت توازن پیدا کرده کسب خفت میکند . از ین حکمتی که آرشیمید حکیم کشف آنرا کرده درینجا خیلی ممنون شدم . چونکه با اسبابهای سنگین خود در میان آب بخواهش خود حرکت کرده میتوانم . درین محلی که بران براه میرویم آب از سرما بقدر سی مترو بلند است یعنی سی مترو با لاسطح بحر است شعاع شمس بکمال شدت چنانچه از بلور صاف مجلایی بگذرد از طبقه های آب مرور نموده بقد رصد متر و پیشتر را خوب میدیدم اما پیشتر از صد مترو