Page 94

٨٧ از خلاف و از خیانت باش دور تا بود پیوسته در روی تو نور گر همی خواهی که گویندت نکو ای برادر هیچکس را بد مگو تا نباشی در جهان اندوهگین از حسد در روزگار کس مبین در بیان صفت زندگانی ناخوشی در زندگانی ای ولید مرد را از خوی بد گردد پدید آنکه نبود مرد را فعل نکو مرده میدانش که نبود زنده او هر که گوید عیب تو اندر حضور مینماید راهت از ظلمت بنور مرترا هر کس که باشد رهنمای شکر او می باید آوردن بجای حال خود را از دو کس پنهان مدار از طبیب حاذق و از یار غار تا صواب کار بینی سر بسر بر مراد خود مکن کار ای پسر آنچه اندر شرع باشد ناپسند گرد او هرگز نگرد ای هوشمند هر چه را کرده است حق بر تو حرام دور دار از خود که باشی نیکنام چونکه روزی بر تو بکشاید خدای دل کشاده دار و تنگی کم نمای تازه روی و خوش سخن باش ای اخی تا بود نام تو در عالم سخی