Page 89

۸۲ بر مراد نفس تا گردی اسیر صبر بگزین و قناعت پیشه گیر در بیان مذمت مردم آزاری حق ندارد دوست خلق آزار را نیست این خصلت یکی دیندار را از ستم هر کو دلی را ریش کرد آن جراحت بر وجود خویش کرد ای پسر قصد دل آزاری مکن از خدای خویش بیزاری مکن خاطر کس را مرنجان ای پسر ور نه خوردی زخم بر جان و جگر نام مردم جز به نیکوئی مبر گر همی خواهی که گردی معتبر قوت نیکی نداری بد مکن بر وجود خود ستم بیحد مکن رو زبان از غیبت مردم ببند تا نه بینی دست و پای خود به بند هر که از غیبت زبانش بسته نیست آن چنان کس از عقوبت رسته نیست در بیان فواید خاموشی ای برادر گر تو هستی حق طلب جز بفرمان خدا مکشای لب هر کرا گفتار بسیارش بود دل درون سینه بیمارش بود