Page 95

صحیفه ۹۲ محاربه روس و جاپان جلد پنجم ژاپانها در انوقت بجز اینکه طایفه‌های بدریا افتاده روسها را رهایی دهند دگر کاری باقی نماند . (سته روغوجی) نام کشتی طورپیدوی روس نیز بهمت دو نفر فدائی کشتی مذکور بهمین صورت غرقشده از اسارت دشمن رهایی یافت . در وقتیکه ژاپانها بکشتی مذکور رسیدند و بر ان تسلط یافتند همین دو نفر عسکر فداکار بحری بوجهو د خود شان سرپوشهای مذکور را از نظر دشمن پنهان ساخته و پیش از انکه ژاپانها به بندکردن انها کامیاب ایند انها را باز، و با خود یکجا غرق نمودند ، و از عار اسارت دست دشمن طورپیدو را رهانیدند . حالا مردانگی ، و نامردی ، وغیرت و بی غیرتی امیران (نه بوغانوف) رابا این دومثالی که بیان شد مقایسه نمائیم! اما این مقایسه را در مابین کشتی که امیرال (نه بوغانوف) و همراهان او سوار بود، وکشتی طورپیدوی (سته ره غوجی) که تا به آخرین نفرنی او تلف شده بود اجرا میکنیم . زیرا از ان کشتی بزرگ امیرال که بصدها نفوس انسانی در ان موجود بود فدا کاری (سته ره غوجی) را طلب کردن جایز نیست لکن از جناب (نه بوغانوف) وهمراهانش میپرسیم که چرا مانند قوماندان (روریق) حرکت نمودند ؟ و بچه مجبوریت با چهار سفینه زرهپوش عار تسلیم و اسارت را قبول کردند ؟ زیرا چیزیکه از همه بیشتر دلهای قوم روس را پاره پاره کرده وعوض اشک خون از دیدگانشان بارانیده همین مسئله شده است درین فاجعه مدهشه (چوشیما) که روسها محاربه قطعیه بحریه را پسراسر بای دادند ، وامید های حاکم شدن بحری را بیکقلم وداع ابدی گفتند بازهم از همه این فلاکتها این عار اسارت (بوغا نوف) بدتر بود . آیا روسهای بیچاره بعد از ین نیزچگونه خبرهای فلاکت آوری خواهند