Page 180

صحیفه ۱۷۷ سرگذشت يك مجروح دیگر جلد پنجم ظهورات قضا وقدر تسلیم کردم . زخم خود را بخوبی بسته ، و پیچانیدم . از بیم آنکه مبادا روسها مرا به بینندهیچ استراحت نداشتم . بقدر ده قدم به آن سويك چقورتی بنظرم برخورد که از تاثير يك كلۀ بم پیدا شده بود ، غلطان غلطان خود را تابه آن غار رسانیدم . تاثير اين كلۀ بم ژیانی عجب کارستانی کرده بود. زیرا بقدر هفت هشت جسد روس را به تاثیر پرتاب خود در ان غار مستحصله خود مدفون نموده بود . منهم درين مزار خزیدم !! « بعد از سه چار ساعت از حد زیاده تشنه شدم. مطره که در کردن داشتم خالی شده بود . در هر طرف نظر انداختم ! از آب هیچ اثری نیافتم . اما در زیر جسد های روسهايك حوضچه گک پر از خون بنظرم برخورد که خون بسیاری دران تراکم نموده بود. در یتی غم رنگ ، وبو، وطعم آن مانع مدهش نگشته هماندم لپ لپ خون گرفته نوشیدم ، و به اینصورت دفع تشنه کی نمودم . تابوقت شام از شدت درد زخمها ، وخوف واندیشه کشف شدنم از طرف رو سها ، وگرسنه گی وتشنه گی گاه بهوش و گاه بیهوشانه وقت گذرانیدم . « رفته رفته دست بی امان گرسنه گی وجودم را به پیچ و تاب میانداخت ، و روحم را مضطرب ونالان میداشت ! اضطراب در دزخمهای من نیز غیر قابل تحمل بيك حالی آمده بود . بر سر اینها خوف واندیشه کشف شدنم از طرف روسها عذاب مرا زیاده تر میافزود . ازین نمیترسیدم که جنگ کرده جنگ کرده بمیرم ، ولی این چنین مرکی که هیچ حرکت نتوانم ، وبر قتل دشمن خود مقتدر نشوم . ودرین غار ماننديك مرغی از طرف دشمن به تیغ حلال شوم حقیقتاً مصیبت بسیار الم انگیزی میشمردم . زیرا در منوقت مقصد من زنده کانی بودکه جور شده باز پس بمیدان حرب درايم، و گلو بگلو، و پنجه باپنجه با دشمن زدوخورد نمایم . وبکشم و بکشندم نه اینکه به این حال بیدست وپایی ما