Page 186

صحیفه ۱۸۳ احوال تاریخیهٔ اهالی جلد دوم در سنهٔ ١٨٥٤ دولت روس در خصوص توسیع ممالک بریهٔ خود در آتابه بحر محیط سر از نو به فعالیت و کار گذاری آغاز نهاد. در سنهٔ ١٨٥٩ قونت. ور اویه ف معاهده نامه (آیغون) را که در سنهٔ ١٨٥٨ با حکومت چین عقد نموده بود بهانه و سر رشته اتخاذ کرده بايك كشتی جنگی به دریاچه (یه دو) آمده بر حکومت ژاپانیا تكلیف نمود که همهٔ جزیره ساخالین را مال و اراضی روس بشناسند. و آبنای (په روز) در مابین دولت روس و ژاپان خط حدود تعیین شود. زیرا حکومت چین بموجب معاهدهٔ (آیغون) که با دولت روس عقد کرده تمام الکه (آمور) را با قطعات اراضی سواحل بدولت روسى ترك نموده است که جزیره ساخالین نیز از جملهٔ این قطعات اراضیست. اما رجال دیپلوما تهای ژاپان نیز بر مقاومت و پایداری قرار داده همه اصرارها و تکلیفهای قونت مور اویه ف را رد نمودند. و قونت مشارالیه بی نیل مقصود براهیکه آمده بود برگشت. در سنهٔ ١٨٧١ روسها باز از منکوبیت حال و وضعیت احوال استفاده کرده، و شهر (الكساندروفسك) را بنا کرده مرکز ادارهٔ جزیره ساخالین قرار دادند و دایرهٔ نفوذ خود را تا بجهات مختلفهٔ جزیره نشر و وسعت دادند. حتی تا بحوالی جنوب که قریه های ماهیگران ژاپانی بود نیز توسیع دایره استیلا نمودند. بعد از یکمدتی ژاپانها چون شنید که دولت روس (الاسقا) را بر حکومت متفقهٔ امریکا فروخت ناظر خارجیهٔ ژاپان نیز بخیال فائده برداشتن افتاده اقسام جنوبی جزیرهٔ ساخالین را که در زیر نفوذ و حاکمیت ژاپان بود خواست که بمبلغ نیم ملیون پوند بر روسها بفروشد. اما دولت روس به این تکلیف دولت ژاپان راضی نشده رد نمود. در سنهٔ ۱۸۷۳ دولت آمریکا خواست که همهٔ حقوق و مدعاتیکه ژاپان در حق ساخالین دارد بنام روس اشترا نماید. حالا آنکه در همان وقت دولت ژاپان