Page 144

صحیفه ١٤١ حاضری سفر حرب ژاپانها جلد دوم دوام خواهد ورزید بکمال جسارت فدا میسازم و بتمنی و نیاز مندی حاصل شدن موفقیت و کامیابی آرزو های دل توسلی یاب میشوم .» فدا کاری و جانسپاری يك والده را نیز اینچنین روایت میکنند : دوسه روز بعد از اعلان حاضری سفر حرب يك نوجوان ژاپانی بدائرة عسکريه که مامور جمع آوری عسکر بود مراجعت کرده قبول شدن خود را در سلك عسکری از افسر بزرگ آن دائره رجا و استرحام میکند، ولی وا اسفا که رجا و استرحام او قبول نمیشود . چونکه والده او را بجز او دیگر معین و حامی نیست . قانون عسکری ژاپان شخصی را که والده، باید رش بجز او دیگر کسی نداشته باشد بعسکری قبول نمیکند بنا برین نوجوان مذکور محزون و دلخون بخانه خود میآید. والده اش سبب حزن و غمگینیش را ازو میپرسد. او نیز کیفیت را بآو میفهماند . والده دلاوربها در از شنیدن اینسخن برخواسته بدرون او تاق میدراید، و يك خنجر بدست آورده بجگر خود فرو میبرد و يك فریاد جانخراشی برمیآرد. پسر، سراسیمه به او تاق میدراید . والده میگوید : « اینست اولاد من حق وجودیرا که تر از شرف خدمت کردن محروم کرده بود همینست ! حالا برو ! به آن افسر بگو که والده ام مرد ، او نیز ترا بجایی که آرزو داری میفرستد . تو نیز خود را در راه پادشاه و وطن مانند من فدا میسازی . اینرا گفته، و بوسه وداع آخرین را از جبین پسر خود گرفته عازم دار بقاء میشود . » اینست که اینهم يك منظره عبرت آوریست که بسببیکه هر طرف آن خون آلود است در نظر اول بچشم انسان مکروه برمیخورد. ولی در حقیقت حال این تماشای الم انگیز مقیاس بسیار بزرگ ، ودلیل بسیار روشنیست که درجه فدا کاری ملت ژاپا نرا بمیدان علانیه ظاهر و آشکار میسازد .