Page 63

۳۰ ببزم ماهوشان باش کامرانی کن ز دست ساقی گلرخ بنوش باده ناب بهار آمد و نرگس پیاله گردان شد غنیمت است سرود و ترانه چنگ ورباب ز باد صبح شنیدم بگوش گل میگفت رسید فصل خزان و گذشت عهد شباب بگفت جغد بپغدی که شادمانی کن عمارتی که تو دیدی خراب گشت مآب درین زمانه کسی فارغ از الم نبود که عاقبت بهمہ کارش عقوبت و عذاب غمی مباش تو عایش از جفای فلک که قطرت همه خاکستری بشوم تراب سلطان هفت کشور مهمان ما امشب دارای دادگستر برخون ما امشب تنظیم بزم خوبان آمد چو ماه تابان آسایش دو گیتی در شان ما امشب آن گلرخ شکر لب در جلوه چون در آمد از ماه تا بماهی فرمان ما امشب چون کوکب سعادت در پیچه ول گشت پیدا اندر رواق گردون کیوان ما امشب آن مهوش سمنبر و ان شوخ ناز پرور آمد بعشوه در بر جانان ما امشب دیدم چو آن پریرخ از فرط شادمانی حمد و سپاس گوئیم دوران ما امشب آمد چو در کنارم محبوب مجلس افروز از حقه دهانش درمان ما امشب از فرحت وصالش شویم سر بافلاک اسباب کامرانی سامان ما امشب در حسن بانج