Machine transcription
۲۹۶
در چاه ذقن شرش آب حیات کج کرده کله ست زما عبنی
رباعی
چشمم همه شب نخفت از فرقت یا در وصف رخش کشته با غم دربا
خواهم ز عطا و کرم ربانی تیری که بشد شست من بازبیا
رباعی
بر اهل زمانه سیم و زر می بارد بر من زقضا نار و جگر می بارد
عایشه بجان رسیده از جور فلک غم بر سر غم مرا بسر می بارد
رباعی
گل چهره گلر خ سمنبو مثلت بجهان نزاده مادر
تا دیدم ام آن جمال مهوش عقل و خرد م پرین از سر
رباعی
از دیده من خون جگرمی بارد در شعر خوشم شهد و شکر می بارد
از بحر دلم آبزبان شد سیراب در مدح نبی درّ و گهر می بارد
رباعی
این تیره شبم حسینه ماند ازا وین شام غمم صباندار
می کشم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
