Page 326

۲۹۳ بپوشان مراشربت مغفرت بپوشان بمن خلعت مغفرت بکن زنگ غفلت تو پاک از دلم بلطف و کرم حل کنی شکلم تو قادر خدائی و ما بنده ایم باحسان و لطف تو شرمنده‌ایم نیم ناامید ارچه دارم گناه چو ذات کریمت بود عذرخواه زمادر پدر مهربانی ترست که بر مس جان لطف تو کیمیاست الها توئی ارحم الراحمین بعین عنایت بحالم ببین گرعایش را جرم مست بیشمار بفضل عمیم است امیدوار في الرباعيات و القطعات هر شاه و گدا ازین جهان باید رفت برنا وضعیف و ناتوان باید رفت این گلشن و عیش را خزان در عقبت بلبل بصد افسوس و فغان باید رفت رباعی روز روشن بنظرم چون شب تاریست مرا باغ و بستان همه جمله چوخاریست مرا بی رخ دوست اگر خلد برینم بخشند خلد رضوان بنظر نیز چوناریست مرا رباعی چون تو رفتی زبرم چشم دو چاریست مرا دل صد پاره و شب روز بداریست مرا