Page image — the source of record
Machine transcription
۲۹۲
گر امید داری زایزد جنان نکوئی همیکن بخلق جهان
مکن عادت خویش جور وجفا اگر خوف داری زروز جزا
میازار هرگز دل عام و خاص اگر خواهی از هفت دوزخ خلاص
تواضع بخلق خدا پیشه کن زقهر خداوند اندیشه کن
مند دل برین کهنه دیر خراب فرح نیست دروی بدون از عذاب
غرور و تکبر مکن گوشدار بدین مجمّد بکن افتخار
هر انکس که لطف صفا کار اوست بهشت آرزومند دیدار او
الها باعث ان سلطان دین شه انبیا سید المرسلین
محیط کرم در بحر عطا شفیع امم زبده انبیا
بحق نبی سرور کاینات زنام ویست عاصیان را نجات
بحق شهنشاه جود و سخا مکن نا امیدم زفضل و عطا
الها با عزاز در یتیم نظر کن بحالم زلطف عمیم
با عزاز پاکان روشن ضمیر گناهم بخشا و عذرم پذیر
بمستغفرانی که وقت سحر بر آرند آهی زسوز جگر
برویم دری از کرم بازکن بدنیا و دینم سرافراز مکن
بونشان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.