Page 324

۲۹۱ آسیاوش بسرم چرخ فلک میگردد از فراقت زسما تا بسمک میگردد چند نالم زغمت طاقت گفتار نماند گہر حب شریفیت خریدار نماند کی بود ساعت مسعود و زمان محمود که بداد دل غائیه رسد حی و دود موعظه بیا بشنو ایمومن نیک زاد مده عمر خود را بغفلت بباد شب و روز در ذکر سجا بکوش می وحدت از جام عرفان بنوش بکن بر حبیب تفکر برون ببین قدرت قادر بیحگون بنی آدم از مشت طین آفرید بقدرت سما و زمین آفرید بکن باد نخوت برون از دماغ چوتر شد فتیله نسوزد چراغ میازار از خود دل هیچکس مبین در حقارت بمور و مگس مرنجان دل هیچکس را ز خویش حذر کن ز دود درون های ریش که دل گنج سر رهانی بود بفیض ابد جاودانی بود بتن جامه ظلم و عصیان مپوش زبانرا ز گفتار بد کن خموش مکن بر ضعیف و غریبان ستم تبارک زن از نیکنامی رقم دل مومنست عرش پروردگار مرنجان دل خسته را زینهار