Machine transcription
۲۹۰
خون شد از حسرت آن لعل روان غنچه جگر عقل و هوش و خردم جمله ربود است پد
مژده فرح وی آورد بمن باد سحر بیخود از شوق وصالش شدم از کوچه بدر
لشکر حسن و پی خانه دل زیر و زبر کرد بسیار چو من بلکه هزاران دگر
شکوه از بخت بر خویش چسان شرح کنم مهرت اکسیر مس دل خود طرح کنم
زر خالص شوم جود دستر یا بقدم هست بر تارکم از دفتر عشق تو رقم
باشد آرزو که آید بمیان سنگ محک چون طلا بغش و صافی شوم الله و مک
نقد عمرم همه بر باد بود با تو شد جان فدای نگهی نرگس شهلا تو شد
بنده خال و خط و عارض مژگان تمام دگلستان رخت بلبل خوشخوان ام
پیر من چاک و غزلخوان بکجامی آئی ایشا ملکه تو در کوی گدا می آئی
دست من بد امنت ایخسرو شیرین دهنان گذری کن به تربت غمینن کفنا
بذر مهر تو بلک دل خود کاشتهام همچنان مردمک دیده تر ادشته ام
چونکه در روز ازل خامه تقدیر زرد عشق تو در دل این خسته چواکثیر درد
صبحدم سوی گلستان بهوا تو شدم عندلیب صفت وصف ثنا تو شدم
قاصد خوشخبر از باد صبا می آمد بوی زلفین تو چون مشک خطا می آمد
همچو مجنون تمنای تو مشتاق شدم بهر لیلی صفتی شهرۀ آفاق شدم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
