Machine transcription
۲۷۷
دمی بی می و عیش مگذار عمر خزان زود آید بگلزار عمر
بیا ساقی مدهوشی در فشان از ان می کز و پیر گردد جوان
زلیخا وش از سر جوانم کند زخاصان پیر مغانم کند
بده از لب جام می کام من کزین هر دو باشد سر انجام من
بکن دختر رز برون از حجاب رخش را به بینیم ز هر صواب
بیا ساقی زان می که تن پرورد یکجرعه اش دفع درد سر آ
بمن ده کز و شاد گردد دلم ز نوشیدنش حل شود مشکلم
زنوشیدن بادۀ ارغوان حلاوت پذیرت در هر زبان
ضعیف و دل آزرده و خسته ام چوابروی دلدار پیوسته ام
بیا ساقی زان می که فرح وست ز نوشیدنش فکر و غم منزاست
بیا ساقی زان می که عذب شد ز آب حیاتش به پرورده مهد
بیا ساقی زان می که روح روان فرح یابد از خوردنش در زمان
بکن ساقیا ساغرم پر شراب شرابی که از درد باشد مذاب
که از خوردن او شود دافعی بدهد کشاید در معنوی
زگزار حسن بتان گل چین که اخر بود مسکنت در زمین
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
