Page 304

٢٤١ بگو وصف محبوب شیرین سخن شکر لهجه چون غزال ختن پریوش چو بردارد از رخ نقاب ز رویش شود مهر و مه در حجاب مغنی تو با ساقی گل عذار بکن مشورت بزم کن جنت بیار بکن در قدح خمر یاقوت فام ز فیضش جهان بشود چشم جام خم سینه را پر می ناب کن دلم را ز یکجرعه دریاب کن مغنی دف و چنگ را ساز کن به نشو و نما عشوه پرداز کن حکایات هجران ز نی کن بیان که نبود دگر قصه در میان بود قوت عشاق خون جگر مدام آه سردش بود چشم تر مغنی بزن ساز شاهانه را برقص آر تصویر بتخانه را سرود و ترنم بود مغتنم خوشت جام باده ز دست صنم می ناب در ساغر زرنگار لطیفت بسا وقت فصل بهار مغنی بط و چنگ و نی دلکش است نفیرش بجان شعله آتش است ز ایام رفته رساند خبر مبشر چو گل بر نسیم سحر سرانجام عالم چو یکدم بود بعشرت بزی چون ترآدم بود مغنی بزن ساز عیش و سرور که از ورطه غم بیابم نفور