Page 303

۲۷۰ دلم را ز غمها دمی شاد کن زیاران رفته یکی یاد کن که عمر گذشته نیاید بکف نه بینی چه شد دوستان سلف مغنی بزن صوت چنگ و رباب که بیخود زمانی شود شیخ و شاب نوای عراقتانه فریاد کن دلم را ز اندوه و غم شاد کن شتابان عشرت غنیمت شمار مباش ایمن از بازی روزگار مغنی بیاسوی بستان شویم دمی فارغ از بدت الاخوان شویم سحر که خوشست گلشن و مرغزار چو خلد برین گشتش دل ربا چو در صبحدم غنچه خندان شود همه بوستان عنبر افشان شود مغنی بیفروز کاشانه را زمانی بهوش آر دیوانه را سحر که چوبلبل بآواز شد زمین و زمان عشوه پرداز شد بود در نشاط از مه تا سمک بر قص است از شادی فلک مغنی بزن نغمه ارغنون که صوت و نفیرش رباید جنون بمن جرعه باده ناب آر کز و شکر غم شود تار تار شب ظلمت عاشقان روز باد بت سیمتن مجلس افروز باد مغنی بیاساز کن چنگ و عود بیاران رفته هزاران درود