Page 301

۲۹۸ هم ز جو تو کرده پیراهن چاک تا دامنم چه می پرسی رشته الفتت چو زناری در گلو افگنم چه می پرسی همچو قمری ز بندگی شب و روز طوق بر گردنم چه می پرسی فضل حق شد مد د بعائشه بخت شد توسنم چه می پرسی ای رحمت جا من کجائی دل برده و رخ نمی نمائی کی باد صبا رساند ایدوست از آمدنت بمن ندائی غایب ز رخت نماند دیگر در سینه دلم صفائی اوقات خوش و زمان محمود باشد که بسویمن بیائی وین شیوه ندانمت که آموز چشمت بمن و دلت بجائی بیمار و ضعیف و مستمندم از لعل لبت بود شفائی از چشمه لطف کام بخش یجرعه همی کنم گدائی عایشه زکوه حسن جوید الطاف ونشت بینوای دل زمن برده بغایت شیرین سخنی هوشی خمش کجی یوسف کل پیرنی بز