Page 255

۲۲۲ بیا در بزم عشاقان نظر کن فراز مسند شاهانه من زفرط اشتیاق گلعذاران بود خلد برین کاشانه من مراهست نازنینی ماهپیکر بتی ترسا وشی فرزانه من مجمع بیدلان باده پیما منم شمع و همه پروانه من بلطفت عایشه یارب دار محفو بحفظ خویشتن در دانه من پنچر وزی بجهان خرم و خندان بودن خوشتر از مملکت تخت سلیمان بودن ساقیا فصل بهار غنیمت دانش ساغر می بکف جانب بستان بودن نبره و آب روان لب شیرین حسنی بیخود و مست و خراب از غمی خان بود بزم آراسته شد یار پری چہرہ کجا جان چو پروانه شمع شبستان بودن خسرو حسن که و صفش به بیان ناید را بنده خال خط آمنه تابان بودن مہوش گلرخ گل پیرہن گل بینی گرمیشودت فرح داخ جان بودن یکزمان بی می معشوقه مباشی غافل تا بکی غافل ازین بازی دوران بودن حلقه بندگی پیر مغان کر در گوش خادم دیر شو و بر همه سلطان بودن رشته الفت محبوب چوز نار مبند عشق ورزی کن مجر حلقه رندان بون نوش بود