Page 218

١٨٥ گر بمهر تو گرفتارم نمیگردیدم بلکه برگشته چو پرگار نمیگردیدم گر بدام سر زلفتو نمی افتادم طایر این گل بیخار نمیگردیدم خفته بودم بصدہ عشق تو بیدار گردم زین منام کاج که بیدار نمیگردیدم گرمی شوق توام مسکنی دی ای کاش این چنین ساکن خمار نمیگردیدم گر من از بیخردی با تو نمی بستم دل لایق طعنه اغیار نمیگردیدم شهره شهر بمهر تو شدم در آفاق وای چون دور از یار نمیگردیدم چرخ بدمهر بکین ست بپیشام و یا کاش موجود درین دام نمیگردیدم گفته بودی که دهم کام دلت منتظرم داد ازین وعدہ خبردار نمیگردیدم من چه میخواستم از دلبری مهر و وفا حیف تا گر چنین کار نمیگردیدم فهم و عقل و خرد از حالت من رامیبود این چنین دیده خونبار نمیگردیدم همه شب زار زار میگریم همچو ابر بهار میگریم دل پر درد و سینه افکار جگر پر شرار میگریم ای عزیزان ملامتم مکنید گر فراق نگار میگریم متنفر مباش از من زار زقته در هر هزار میگریم