Page image — the source of record
Machine transcription
۱۷۸
سر تا قدم ز عیب بری ای پریصال رویت مه دو هفته دهانت چو غنچه تنگ
بیخود شدم ز شیوه شیرین دلکشت دارم خمار وصل چه پروای خمر و بنگ
بر دل مرا جراحت ناسور شد پدید خوردم بدل ز ناوک عشق تو چون خدنگ
ای پادشاه حسن خدا باد حافظت بدخواه تست هر که سرش باد زیر سنگ
فوجی که گرد لشکر حسنت گرفته است پوشیده اند سیاه بود کافر فرنگ
بعد از وصال یارم و دورم ز کوی دوست افسوس زش طالع من کینه رنگ
آئینه سکندریم را فلک شکست رنگی نمود چرخ که آمد سرا جنگ
زد غوطه در محیط که در آورد بکف غواص بخت ماست که شد طعمه نهنگ
در کوه و دشت و خطه کشمیر و اثراگون شد خانه ام خراب بیک گله تفنگ
تیغ زبان من پی قتل عدو مدام شمشیر مصر بود ولیکن گرفته زنگ
از فرط اشتیاق تو ای رشک ماه و مهر
عالی شد سوخت جامه تقوی بنام و ننگ
ای شیوه شیرین تو دل برده ز بیدل با زلف دراز تو بود قصه مشکل
ای شوخ ستمگار بگویم ز جفایت مرغ دلم از تیر نگاهت شده بسمل
مجنون صفت از شیوه شیرین تو لیلی بیهوش و خرد گشته بام دده عاقل
مردوزن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.