Page image — the source of record
Machine transcription
۱۷۰
هزار حیف که این پنج را ثباتی نیست بقای دهر حبابست بروی آب دریغ
تو پند ناصح مشفق چو حلقه کن بگویش مرو بکوچه عشاق بیحجاب دریغ
فتاده از دور و صفد رسی درین آزاد ز خویش تخیر و صورت خراب دریغ
زباد صبح شنیدم بگوش گل می گفت بهار عمر گرامی رود شتاب دریغ
بیار ساقی جان بخش باده گلگون خزان رسید و گذشت موسم شتاب دریغ
چو کوی پیرمغان کعبه مراد انست قدم مدار ازین در بهیچ باب دریغ
بیا بمجلس رندان بنوش باده ناب که عمر بی می و معشوق در عذاب دریغ
ز دست ساقی گل چهره در شب مهتاب طرحی بود می و می بود می کباب دریغ
فغان زدست جفای تو ایصنم فریاد که نیست ظلم ترا حد و هم حساب دریغ
سر از لحد بدر آرم چو سوسن آزاد رسد اگر قدمت بر سر تراب دریغ
نه تاب وصل نه طاقت بود جدائی را که شد ز روز ازل بهمن این خطاب دریغ
مرا که خون دل از دیده میچکد دایم که چهره بت رعناست در نقاب دریغ
هزار حیف که وصل عمر میگذرد سمنبری که بود رشک آفتاب دریغ
بگفت عایشه احوال خود بیا د آرد
چه سود نامه هجرش نشد جواب دریغ
میگویم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.