Page 187

۱۵۴ مالک الملک و قدیم لم یزل قادر یچون قوی برتار عالیه خواهد زلطف سرمد فیض والطاف وعطائی بی شمار بتابش ایں نتظارم مدار حذر کن ز دود دل بی قرار که دود درون عاقبت برکشد ز اهل تکبر برآرد دمار نمک بر جراحت ز فرقت بپاش اگر خوف داری ز پروردگار همیبارم از هجر تو روز و شب سرشک از دو دیده چوابر بهار چو دارد بهاران خزان در عقب بجنت مشو غره ای شهریار پریشان ترم کردی از زلف خویش دلم ریش کردی جگر پاره پاره بخاک و خط عارض و قامت نمود عالیه نقد دل را نثار روز خوش از غم ایام ندیدم هرگز کار خود را بسر انجام ندیدم هرگز چونکه از مادر گیتی بوجود آمده ام بهره از چرخ جفا کام ندیدم هرگز است در باغ فلک پسته و بادام کام ازین پسته و بادام ندیدم هرگز گردش چرخ مرا روز شب انداخن به غم صبح امید ازین شام ندیدم هرگز م دوری