Page 149

١١٦ گلزار حسن باده پرستان ان کو بیدل کجا و چهرهٔ چون زعفران چه شد بسمل شدم به تیغ نگاه ستمگری عهد و وفای آن بت نامهربان چه شد بستان روح پرور گیتی و عندلیب سیر و صفای باغ و گل و باغبان چه شد آنانکه روز و شب به ثنا اشتغال داشت طوطی طبع حافظه حافظان چه شد شیخان بهر وصومعه داران زنده پیل محمود خمر و ساکن دیر مغان چه شد شیرین کلام و سلسله داران نامور سوز و گداز و زمزمه شاعران چه شد سعدی و انوری و فغانی و مولوی قاسم کجا و حافظ غیب اللسان چه شد اورنگ و شجاع و جهانگیر کامگار دارا شکوه و بابر و شاه جهان چه شد این کاخ زرنگار نیز و بیگذوی دارای دهر و خسرو صاحبقران چه شد ادراک و فهم رفته پی جستجوی فکر فن و فنون شیوهٔ زیب تپان چه شد این چرخ واژگون که سراسر تخیر است ننگ از رجال رفته و شرم زنان چه شد عالی شان خموش صبوری کن فصل بهار و موسم باد خزان چه شد دلم چون طایر سرگشته در ویرانه میگردد رهاست نمیجوید پی عشخانه میگردد ندارد مسکن و ما واچو مجنون گشته بی پروا بصحرای عدم چون خشیان یوانه میگردد گرفتارم