Page 142

۱۰۹ مرا در هیچکسی را نداد این گردون مدام خانه دنیا خراب میباشد هزار عیش تصدق کنم بحیفه غم که عیش با د بوعده سحاب میباشد کیکه پی بحریم وصال جانان برد خلاص از غم هجر و عذاب میباشد بفکر خوف و رجایم آیا چه خواهد شد که قهر و فضل وی اندر حجاب میباشد من هرچه عاصیم و زشت فعل و نام سیاهم امید من بتو عالیجناب میباشد بعایشه نظری کن گهوار هدار غم عنایت و کرمت بیحساب میباشد نگار نازنین ای شر و آیزاد نمیدانم که حوریے یا پریزاد برفت از من قرار و طاقت ہوش ترای کاشکے مادر نمیزاد بتیری غمزه ام کردی نشانه کنم پیش که از دست تو فریاد دلم بردی و رخ پنهان نمودی چه باشد گر بدیدارم کنی شاد چوشمع از فرق تا پاسیگدازم ز جورت ستمگر داد و بیداد جفاهای که از ظلم تو دیدم نکرد این ظلم شیرین بفرهاد ترا این رسم بد عهدی که آموخت که هرگز از غریبان ناوری یاد مسوز ای بمروت بیش ازینم قسم بادت بروح پیر و استاد