Page 134

۱۰۱ قند و قروت انکه نمیکرد فرق مصلحت آمیز و سخندان شدند لاله عذاران شده دفن تراب حبش بچه چون مه کنعان شدند شهر زنان خانه عالیشه شد اینهمه از گردش دوران شد طلوع صبح سعادت از ان جبین باشد که عاشق رخ او رب العالمین باشد ظهور عالم و آدم جناب حضرت اوست که آفتاب جهانتاب اجمعین باشد مفرح لب یاقوت اوشفا بخش است بروز حشر شفیع المذنبین باشد هزار نافه مشک تتار عطر گلاب فدای نفخه گیسوی عنبرین باشد مطیع و بنده اش اسکندر و سلیمان است مسیح بر فلک و خضر بر زمین باشد چو خاتم همه انبیاست در ید او مسخر همه دلها در ان نگین باشد نبی و مرسل و انس و ملک و وحوش و طیور بگرد خرمن لطفش چو خوشه چین باشند کسیکه کلب در آن شهنشهان گردد سعادت همدم او دولت همنشین باشد هر که کنیز فخنده از سر الطاف چه باک گرچه جهان از پی کمین باشد ز فضل ایزد و الطاف سرور عالم رجا ست عالیشه را فیض دائمین باشد