Page 165

کار طوس و تفنگ های خود را مطالبه کرده میروند . ( ۱ ) و این مطالبه چی های اسلحه ؛ دور گردیز حلقه نموده خواه مخواه قبول شدن طلبات خود را بزور یا برضا باشد اصرار میکردند . و این حلقه تنها از کسانیکه تفنگ در گردیز داشتند نبود . زیرا اگر تنها صاحبان تفنگ میبود دائره این حلقه مختصر میماند . مگر چون موقع انقلاب بود و اداره و انضباط معدوم است . از این رو اقوام و افراد زیادی این حلقه را برای خود مشغولیت خوبی دیده ؛ حق و ناحق به آن شامل میشدند . مثلاً کسی که از او تفنگ گرفته شده بود ؛ تفنگ خود را مطالبه میکرد و کسانیکه از او تفنگ گرفته نشده بود ؛ [ البته به تفنگی خود را مستحق میدانست ] دیگری شاید کدام روزی از حکومت اذیت یا سزائی دیده بود لذا این را فرصت خوبی برای انتقام میشمرد . بهر حال و هر معنی که باشد گردیز از این قبیل اشخاص محاصره شد . چون حاکم ملکی و افسر نظامی و اهالی گردیز از قبول طلبات این اقوام ابا کرده بودند ، مسئله در این روز ها به تعرض شدید و مدافعه شدید کشیده بین عساکر گردیز و اقوامیکه گرد آن حلقه زده اند جنگ های متعدد واقع شده است ، گویا تطبیق دادن کلمات اتفاق و جمع کردن اقوام در يك شاه راه اتفاق دران سر زمینیکه ایدست حال آن آسان نبوده به تدبیر خیلی عمیق احتیاج دارد . ۲ : در گردیز دو پرو پاگند چی موجود است ، یکی حاکم اعلی که در آن وقت [ عبدالحکیم خان ] برادر عبدالعزیز خان وزیر حربیه سابقه بود و اهالی را به فتح و موفق شدن امان الله خان امید وار ساخته ایشان را بر ثبات عهد و پایداری در بیعت اول خود همیشه ترغیب مینماید ، و میتوان گفت خیلی از اهالی گردیز بلکه اغلبیت شان بطرف حاکم ( ۱ ) اسلحه احمدزئی ها همان استکه در جنگ منگل سنه ۱۳۰۳ بعد از مطیع ساختن شورشیها این احمدزئی ها را خلع اسلحه کرده و همان اسلحه شانرا در جباخانه گردیز گذاشته بودند . - ۱۵۲ -