Page 166

اعلی بوده امید وار موفقیت امان الله خان بود، پروپا گند چی دوم محمد صدیق فرقه مشر قوای جنوبی که اصلاً سقوی بلکه از دسته اصلی سقو بود، زیرا برادرش شیر جان است که در نزد سقو مقام وزارت دربار را اشغال داشته رکن یا اساس بزرگی بود که سلطنت سقو بر آن قیام داشت، واز وقتیکه جناب سپه سالار صاحب مخوست رسیده اند تا این دم به یقین کامل رسیده که برای ناکام ساختن ایشان یا اقلاً تعطیل دادن حرکت شان تمام مواهب فطری و تجربه های کسبی که در جنوبی حاصل نموده بود صرف نموده است و در گردیز و باقی سمت جنوبی بجهت اینکه برای سقو طرفداران پیدا کند جداً عمل وسعی میکرد. این راهم باید گفت اهمیت دادن ما، محمد صدیق فرقه مشر را در این یاد داشت نه ازین نقطه نظر بود که اهل تجربه این سمت، و یا اینکه در تشخیص روح ومزاج اقوام ودر صورت استفاده واستعمال شان مهارت داشت . بلکه از این نقطه نظر اگر بگیریم میتوان گفت برای پیش رفت جناب سپه سالار صاحب محمد صدیق مذکور هنوز آنقدر بنابر دو سبب مانع زرگ محسوب شده نمیتوانست . یکی بسبب حلقه که دور گردیز برای جنگ افتاده بود. که او را برای خدمت کردن بسقو کاملاً فارغ نمیگذاشت. دیگر اینکه اعلانات ومکاتیبیکه از طرف جناب سپه سالار صاحب برای خوانین واقوام اینجا آمده بود چنین تأثیر کرده است که مردم نه مخالف سقو و نه طرفدار او شده بلکه باکمال فارغ صبری ورود ایشانرا بطور مصلح یارهبر يا يك مستشار عمومی قوم انتظار می کشیدند. تنها چیزیکه مسئله محمد صدیق را قابل اندیشیدن وپیش بینی میساخت همین بود که در قطعه عسکری گردیز قریب نصف آن کوهستانی صرف وباقی از نقاط مختلفه افغانستان است . گویا به این سبب داخل شدن در گردیز بی اشکال نیست . با ملاحظه اینکه بردن يك قوه قومی از خارج گردیز هم بسبب نزاعیکه پیشتر جاری است از خطر خالی نمیباشد . اینست قصه اردو در گردیز که ما رفتن آنرا در فردای خود خیال داریم . ۲ : پروگرام سپه سالار صاحب همینستکه وقتی گردیز رسیدند در - ١٥٣ -